Tweede bijeenkomst COVS Klankbordgroep en KNVB

COVS Klankbordgroep – bijeenkomst 3 augustus 2016

 

 

Woensdagavond 3 augustus, twee weken later dan gepland, kwam de COVS-klankbordgroep  Rapportage en Begeleiding bij de KNVB samen onder voorzitterschap van Sean Mallon en Sebastiaan Kleijburg.

 

Vorige keer en ook nu was Pol Hinke, onze voorzitter, aanwezig. Voltallige groep bestaat uit:

 

Niels Zeeman

Noord- en West Friesland

(Noord)

Patrick van Bork

Apeldoorn

(Oost)

Jos Angevaare

Haarlem

(West 1)

Jaap Hansen

Oldambt en Veenkoloniën

(Noord - VCN)

Arthur Smits

Zeeuws-Vlaanderen

(Zuid 1)

Gerrit Pas

Zutphen

(Oost)

Bernard Schenk

Roermond

(Zuid 2)

Jochem van Akooij

Gorinchem

(Zuid 1)

Menno Kloet

Rotterdam

(West 2)

Eric-Paul Jansen

Amersfoort

(West 1)

Marinus van Amersfoort

Deventer

(Oost)

Colin Prooi

Rotterdam

(West 2)

 

Gisterenavond waren naast Pol, Niels, Patrick en Jos, die er ook de eerste keer waren, ook nieuwe gezichten: Menno, Jochem, Eric-Jan en Marinus. Een gemêleerd gezelschap van (oud)scheidsrechters en rapporteurs: jong, oud, ervaren of juist beginner.

 

Omdat er veel nieuwe gezichten waren, hebben we een klein voorstel rondje gedaan en ook alles kort doorgenomen wat de vorige keer besproken is. Enkele belangrijke aandachtspunten: veilig, vrij om te spreken, om vragen te stellen om voorstellen te doen. Niets is gek, denk out-of-the-box. Het helpt ook andere te inspireren met misschien wel de ultieme oplossing.

 

Eén van de belangrijke bezwaren tegen het huidige systeem is het ontbreken van transparantie rondom (het tot stand komen van) rapporten, rapportage en de ranglijsten.

 

Voor vandaag stonden er ten minste twee belangrijke thema’s op de agenda: wat is begeleiding, hoe werkt dat, hoe past rapportage daar in? Maar eerst transparantie, willen we dat wel, waarom willen we dat?

 

Na stevige discussies is het best lastig dit goed in te bedden. Wat voor de één een belangrijk onderdeel van transparantie is, is voor de ander not-done en privacy-gevoelig. Brengen we (delen) van een rapport in de openbaarheid? Mogen collega’s dat inzien?

Als ik een functioneringsgesprek met mijn werkgever heb, blijft dat toch ook tussen ons? En wat is daar anders aan dan een verslag over mijn wedstrijd?

Maakt het daarbij uit of het om een ten onrechte niet opgestoken hand in verband met de indirecte vrije schop is of dat het een wedstrijdbepalende beslissing geweest is?

Hoe zien we trouwens een rapport? Voor ons zelf? Of voor de vergelijking met de concurrenten?

Waarom hebben we te maken met de ingewikkelde mathematische rekenmethode van onze statisticus Maurice de Hond? Waarom doen we niet meer ons best om de verschillen tussen strenge en minder strenge rapporteurs op één lijn te krijgen? Waarom niet samen naar een wedstrijd kijken (live of op een video) en zorgen dat de scherpe kantjes er aan beide kanten vanaf gaan.

Er wordt over de schutting gekeken: ten eerste een gedegen onderzoek over rapportage en opleiding. Hoe ziet de wetenschap dit in verhouding tot de praktijk? Dit onderzoek wordt in het najaar uitgevoerd door een student van de Universiteit van Groningen, ongetwijfeld niet geheel toevallig ook nog een verdienstelijk scheidsrechter.

Verder wordt gekeken bij andere sporten in binnen- en buitenland maar ook bij andere voetbalbonden.

Het blijkt dat wij het enige land zijn dat een rapportagesysteem hebben zoals wij dat kennen. De buitenlandse voetbalbonden kennen geen van allen een rapportagesysteem, gekoppeld aan een becijfering.

 

Dus even out of the box gedacht: voor wie is het rapportagesysteem? Voor de scheidsrechter? Of voor de KNVB zodat zij de aanstellingen kunnen verzorgen en kunnen zorgen dat er een goede match is tussen de scheidsrechter en het niveau van de wedstrijd?

 

Maar dat kan toch anders? We leven in 2016. De techniek biedt ons veel meer mogelijkheden dan 10, 20 en zeker 30 of 40 jaar geleden. En ook de cultuur bij verenigingen is anders. Er is meer begrip voor de scheidsrechter en men is ook meer in staat naar het functioneren te kijken onafhankelijk van het resultaat van de wedstrijd.

 

We hebben te weinig rapporteurs. Op een andere manier en aan meer mensen om informatie vragen over het functioneren van de scheidsrechter zorgt automatisch voor meer waarnemingen en daarmee input voor het uiteindelijke doel van dit alles: de scheidsrechter handvatten aandragen zodat hij of zij beter wordt. De digitale mogelijkheden zijn onuitputtelijk. Ze helpen ons de data te verzamelen, te interpreteren, te selecteren, te sorteren, te groeperen zowel voor het gehele totaal als ook voor het individu of voor een groep gelijksoortige scheidsrechters.

 

We hebben wel steeds minder rapporteurs maar het zijn, in het algemeen, echte kanjers, die zich met hun ziel en zaligheid weiden aan een correcte opstelling van het rapport. Kunnen zij ook coach worden? Willen ze dat? Hebben we de “echte, karakteristieke, rapporteur niet meer nodig? Gaan we ze voor specifieke taken gebruiken waarbij hun kennis niet verloren gaat en waar ook zij zich goed bij blijven voelen? Andere competenties, minder discutabele punten, eenvoudiger?

 

Er kunnen dus doelgerichte cursussen aangeboden worden, zowel (bijna) privé als klassikaal maar ook digitaal, bijv. een you-tube filmpje. Zo wordt het rapport waar het echt voor bedoeld is: een hulpmiddel om de scheidsrechter beter te maken. Te zorgen dat hij plezier in het voetbal en het leiden van wedstrijden blijft houden.

 

Dat leidt uiteindelijk dus tot een rapport zonder cijfers, zonder waardering met waarnemingen die aan competenties gekoppeld kunnen worden, waardoor de KNVB pro actief scheidsrechters kan benaderen, bijv. door een coach aan te bieden, of een praktijkbegeleider. En wat blijkt dan? Dan ga je als scheidsrechter het wekelijkse kadootje van de KNVB gebruiken. Je wilt tenslotte beter worden, meer plezier beleven. En naast al deze zaken, kijk je ook meer dan kritisch naar jezelf: toch vreemd dat wekelijks de assistenten niet zo blij met je zijn? Oké, soms wel maar bijna altijd? Toch maar eens in de spiegel kijken!

En je zelfreflectie, je zelfkennis, kan weer gelegd worden naast de ervaringen van anderen over jou. Misschien ben je wel veel te kritisch. Misschien moet je meer genieten. Maar het kan ook dat men je niet zo goed vindt als je zelf denkt.

 

En zo ontstaat wel een hele bijzondere situatie: wekelijks vele ervaringen, vele waarnemingen. Nooit meer dat ene slechte rapport dat je gehele seizoen vergalt. Natuurlijk je hebt ook wel eens je dag niet. Geen probleem. Fouten maken mag! Wat leer je er weer van voor de volgende keer.

Dus ook wekelijks meer dan één kadootje vanuit Zeist: hoe ging het afgelopen weekeinde, wat ging er super, welke doelen zijn er voor de volgende wedstrijd. Dan ook het aanbod van een cursus, een begeleider, een coach.

 

En ja, ik hoor het je al denken. Maar zo weet ik toch niet of ik promoveer of in het slechtste geval degradeer? Klopt helemaal. Er is helemaal geen ranglijst meer. We hebben geen seizoenseinde meer. Er is helemaal geen competitie tussen scheidsrechters. Dat is onnatuurlijk. Zoals ook een promotie- of degradatiemoment. Voetballers hebben dat. Maar wij hebben dat nu wel maar schiet uiteindelijk het doel voorbij.

 

Natuurlijk wil jij misschien wel alle finales fluiten maar dan blijkt uit de ervaringen van de laatste periode misschien wel dat er weinig progressie in zat, dat je op dit moment tijdelijk even aan je top zit. Dat de hoogste finale op dit moment te hoog voor je gegrepen is. En natuurlijk ontbreekt de ervaring en routine bij een beginnende scheidsrechter. Maar gezien de progressie is het goed als deze scheidsrechter met een ervaren scheidsrechter mee gaat.

 

Je ziet nog allemaal beren op de weg? Klopt. Gelukkig wel. Anders zou het de KNVB verweten kunnen worden dat zij zo lang gewacht hebben om naar een structurele verandering te kijken.

 

Het is een groot compliment aan de KNVB dat zij zich zo openstelt en zich zo veel moeite (en kosten) getroost om een systeem te ontwikkelen dat enorm zal bijdragen aan het voetbal en aan de juiste scheidsrechter bij de juiste wedstrijd. Dat het haar oor te luister legt alle mogelijke ervaringsdeskundigen, dat zij over de schutting kijkt en dat er straks een oplossing ligt die niet alleen door de KNVB maar zeker ook door de scheidsrechters gedragen wordt.

 

En ook, als je alles wel goed vindt en het jouw tijd wel uitzingt, dan nog zal je achter het systeem gaan staan. Want je wordt echt niet verplicht om aan zelfreflectie te doen, om een cursus te volgen, of een coach aan de zijlijn te hebben of na het weekeinde telefonisch contact te hebben. Maar al die waarnemingen komen er wel. En die bewijzen dan ook wekelijks weer dat je op een niveau acteer waar jij en de voetballers zich lekker bij voelen.

 

28 september komen we weer bij elkaar. Dan zijn er weer heel veel stappen door Sebastiaan en Sean gedaan. Sean is aan het interviewen geslagen. Heeft al diverse mensen gesproken en hij zou ook met jou willen spreken over dit thema. Zie hiervoor het andere geplaatste stuk.

Doelgroepen: 

Zichtbaarheid: 

Openbaar
X
Secure Login

This login is SSL protected